Σύντομο βιογραφικό σημείωμα

Η Χριστίνα Αντωνιάδου ξεκίνησε και έλαβε τα μουσικά της διπλώματα στην Αθήνα, σπουδάζοντας πιάνο, τρομπέτα και ανώτερα θεωρητικά. Ως υπότροφος του Συλλόγου «Οι Φίλοι της Μουσικής», σπούδασε όργανο στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Αποφοίτησε από την Βασιλική Ακαδημία Μουσικής του Λονδίνου, το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και το Βασιλικό Κονσερβατόριο της Σκοτίας με τους τίτλους BMus, MMus και LRAM. Έχει εμφανιστεί ως σολίστ αλλά και ως συνοδός σε σπουδαία φεστιβάλ και χώρους σε όλη την Ευρώπη και πρόσφατα στην Αφρική. Η Χριστίνα ήταν ιδρύτρια και καλλιτεχνική διευθύντρια του Ανοιξιάτικου Κύκλου Συναυλιών Οργάνου (Spring Organ Series) για 15 συνεχή χρόνια. Αυτός ο μοναδικός στο είδος του στην Ελλάδα Κύκλος έλαβε ευρωπαϊκή διάκριση από την Ένωση Ευρωπαϊκών Φεστιβάλ για την ποιότητα και προσφορά των συναυλιών του.

Είναι οργανίστρια, διευθύντρια μουσικής και συντονίστρια καλλιτεχνικού προγράμματος στην Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου στην Αθήνα. Διδάσκει όργανο στο Διεθνές Καλλιτεχνικό Κέντρο και Ωδείο ATHENAEUM καθώς και στο Ωδείο Kodály. Οι πρόσφατες αναζητήσεις της την οδήγησαν στην ενσωμάτωσή της στο συγκρότημα ιαπωνικών τυμπάνων Atene Daiko-Tα Τύμπανα του Ήλιου, ενώ η ολοκλήρωση σπουδών της στην κινηματογραφοθεραπεία την οδήγησε στην ομάδα «ΕΑΡ» Διαδραστικού Τελετουργικού Playback- Δ. Μάγιου. Η Χριστίνα έχει διοριστεί πρόσφατα συνεργάτης της Βασιλικής Ακαδημίας Μουσικής του Λονδίνου (ΑRAM).

ΔΥΝΑΜΕΙΣ

  1. Χιούμορ
  2. Αγάπη για μάθηση
  3. Ευγνωμοσύνη
  4. Επιμονή
  5. Ηγεσία

Οι πυρηνικές δυνάμεις του χαρακτήρα σας όπως προέκυψαν από το τέστ που συμπληρώσατε συμμετέχοντας στο «Άνθρωποι και Δυνάμεις», είναι οι παραπάνω με σειρά διαβάθμισης. Είναι εκφράσεις αντίστοιχα της αρετής, της υπέρβασης, της σοφίας και γνώσης, του κουράγιου και της δικαιοσύνης. Πιστεύετε ότι το αποτέλεσμα αυτό είστε εσείς;

Πιστεύω ότι το αποτέλεσμα αυτό αντικατοπτρίζει την παρούσα φάση της ζωής μου με ιδιαίτερη έμφαση στην υπέρβαση, το κουράγιο και την δικαιοσύνη. Παράλληλα αντικατοπρίζει και αρκετά σημεία του παρελθόντος μου.

Επισημαίνοντας τις παραπάνω εκφράσεις, θα ήθελα να σας εξομολογηθώ ότι πριν από δύο χρόνια βρέθηκα σε ένα κομβικό επαγγελματικό σημείο της καριέρας μου. Στο σημείο εκείνο αισθανόμουν ότι η μακροχρόνια ενασχόλησή μου στην μουσική εκπαίδευση είχε κάνει τον κύκλο της. Η γραφειοκρατία που έτρεφε το σύστημα αυτό και που με τα χρόνια γιγαντώθηκε, είχε ως αποτέλεσμα να χάσω τον ενθουσιασμό και αυθορμητισμό μου, απαραίτητα στοιχεία ενός εκπαιδευτικού. Θεώρησα ότι δεν ήταν δίκαιο για τους μαθητές και τους γονείς τους να έχουν πλέον έναν άνευρο, άχρωμο και «στυλιζαρισμένο» εκπαιδευτικό, όταν η μουσική πρεσβεύει τη χαρά, τον ρυθμό και την ελευθερία σκέψης. Επίσης δεν ήταν δίκαιο και για μένα με βάση τις γνώσεις και τις δεξιότητες που απέκτησα όλα αυτά τα χρόνια, να βρίσκομαι μέσα σ’ αυτό το σύστημα. Έτσι πήρα την απόφαση να κάνω το λεγόμενο «leap of faith», δηλαδή το άλμα πίστης στο οποίο ρισκάρεις το παρόν σου για ένα αβέβαιο μέλλον, με μόνο οδηγό την πίστη ότι δεν θα γκρεμοτσακιστείς. Άφησα λοιπόν αυτά τα πράγματα πίσω μου χωρίς όμως να έχω εξασφαλίσει τα πράγματα μπροστά μου. Παραιτήθηκα από τον εκπαιδευτικό τομέα και αφέθηκα να δω τι θα μου δείξει ο καινούργιος αυτός ορίζοντας που απλώθηκε εμπρός μου με μόνο οδηγό την πίστη. Ο πρώτος μεταβατικός χρόνος κύλησε με πολλά ταξίδια, μέσα από μια προσπάθεια να μάθω καινούργια πράγματα, να βιώσω διαφορετικές καταστάσεις, κουλτούρες, συνήθειες αλλά και έχοντας ένα νέο επαγγελματικό σχέδιο στο πίσω μέρος του μυαλού μου. Ο δεύτερος χρόνος ήταν πιο κατασταλαγμένος όσον αφορά στο τι θέλω να κάνω. Παράλληλα ανακάλυπτα και καινούργιες δεξιότητές μου που αφοροούσαν την οργάνωση και τον συντονισμό ομάδας. Αρχίζοντας να διανύω τον τρίτο χρόνο μετά την μετάβαση, μπορώ να πω ότι έχω βρει τι πραγματικά με κινητοποιεί και τι πραγματικά θέλω να κάνω τώρα. Όλη μου η ενέργεια πλέον στρέφεται στο καινούργιο αυτόν επαγγελματικό στόχο, ο οποίος παντρεύει την αγάπη μου για την αναζήτηση νέων πραγμάτων μέσω των ταξιδιών, την καριέρα μου ως σολίστ, τις οργανωτικές δεξιότητές μου αλλά και την εθελοντική μου δράση.

Mε ποιές από τις δυνάμεις σας νοιώθετε ότι συντονίζεστε περισσότερο;

Θα έλεγα ότι περισσότερο απ’όλες τις δυνάμεις, το χιούμορ είναι αυτό που μέχρι τώρα συνεχίζει να με κάνει να βλέπω τη ζωή θετικά. Αυτό που συμβαίνει με το χιούμορ στον ξύπνιο μας, συμβαίνει στα όνειρα που βλέπουμε όταν κοιμόμαστε. Δηλαδή τα πράγματα και οι καταστάσεις που ξέρουμε και βιώνουμε ξύπνιοι, παίρνουν μια άλλη μορφή, σουρεαλιστική και συνάμα κωμική θα’λεγες, όταν ονειρευόμαστε. Είναι πολλές φορές που έχω αναρωτηθεί μέσα στον ύπνο μου για πράγματα τρελά που συμβαίνουν. Για παράδειγμα πως γίνεται να ταίζω μια φάλαινα όπως ακριβώς ταίζω τις γάτες μου. Πως σώζομαι από μια πτώση χωρίς ούτε γρατζουνιά. Πως τρώω έντομα και λέω ότι μου αρέσει κιόλας. Αυτό το χιούμορ που διέπει τα όνειρά μας, μας κάνει να βλέπουμε τελικά τα πράγματα της καθημερινότητάς μας και από άλλες οπτικές γωνίες. Το χιούμορ προσδίδει σε όλες τις καταστάσεις ενύπνιες και ξύπνιες μια σουρεαλιστική χροιά. Κυρίως μας βγάζει από στερεότυπα μοτίβα, μας ελευθερώνει και ενίοτε μας ανακουφίζει από δύσκολες καταστάσεις.

Ποιές δυνάμεις σας χρησιμοποιείτε όταν βιώνετε μια κρίση ή όταν βρίσκεστε υπό πίεση;

Σίγουρα της επιμονής που εκφράζει το κουράγιο. Θεωρώντας ότι είναι αναγκαίο να μάθω κάτι από την όποια δύσκολη κατάσταση, το αναζητώ μέχρι να το βρω. Μετά είμαι πεπεισμένη ότι δεν θα μου ξαναπαρουσιαστείτο ίδιο πρόβλημα. Και έτσι γίνεται.

Σε ποιές περιπτώσεις απολαμβάνετε τη διαδρομή κατά την πορεία επίτευξης του στόχου σας;

Κυριολεκτικά ως ταξιδεύτρια που έχει επισκεφτεί μέσα σε δύο χρόνια πάνω από 15 χώρες, πάντα απολαμβάνω τη διαδρομή και την κίνηση καθώς όταν αφήνομαι και δεν ανησυχώ, συνεχώς ανακαλύπτω πράγματα εκεί που δεν το περιμένω. Μεταφορικά, αυτή η συνεχής κίνηση μέχρι να φτάσω στο στόχο μου, είναι που με τροφοδοτεί με ενέργεια και κουράγιο να συνεχίσω.

Ποιές δραστηριότητες σας κάνουν να νιώθετε διαύγεια και ηρεμία;

Το να ψωνίζω κάθε εβδομάδα στο σούπερ μάρκετ. Είναι μια δραστηριότητα όπου πραγματικά φροντίζω πρωτίστως τον ευατό μου. Σχεδόν πάντα τον επιβραβεύω με κάποιο γλυκό, ή αρωματισμένο αφρόλουτρο ή ακόμα και με αφρώδη οίνο. Αλλά ακόμα και με τα ταπεινά χόρτα, συνεχίζω να επιβραβεύω τον ευατό μου που έχει την δυνατότητα να τα γεύεται καθώς από τα ταξίδια μου σε όλο τον κόσμο έχω μάθει ότι τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο. Ούτε καν τα ταπεινά χόρτα.

Τι μήνυμα θα θέλατε να μεταφέρετε στη Lifefocus σχετικά με την επίτευξη του προσωπικού σας στόχου και για το τι έχει νόημα στη ζωή κατά τη δική σας άποψη;

Το τι πραγματικά θέλουμε στην ζωή μας δεν είναι μια συνεχής αναζήτηση πραγμάτων που θα μας κάνουν ευτυχισμένους παρά μια ηρεμία που επιτυγχάνεται όταν επικεντρωνόμαστε στην κάθε ξεχωριστή στιγμή της ζωής μας και την απολαμβάνουμε όσο απλή και αν είναι. Όλες αυτές οι χιλιάδες ξεχωριστές στιγμές είναι αυτές που έχουν νόημα στη ζωή μας. Στιγμές σαν το θερμό «spasiba» που πήρα από έναν ηλικιωμένο στον οποίο παραχώρησα τη θέση μου στο μετρό στην Αγ. Πετρούπολη, την αυθόρμητη αγκαλιά ενός παιδιού της φυλής Masai, το άρωμα του καφέ με κάρδαμο σε μια τέντα νομάδων της ερήμου, το ορφανό ελεφαντάκι που πίνει γάλα από τεράστιο μπιμπερό σε καταφύγιο ορφανών ελεφάντων, το αίσθημα της βαθιάς γαλήνης περπατώντας κάτω από τις εκατοντάδες πύλες ευχών στο ναό του Fushimi Inari, τον ήχο της βροχής στην τσίγκινη σκεπή μιας εκκλησίας, τον λαχειοπώλη που μου είπε «καλή τύχη» κλείνοντάς μου το μάτι. Υπάρχουν αμέτρητες τέτοιες στιγμές που έχουμε ζήσει. Ας τις ξαναθυμηθούμε μια μια με ευγνωμοσύνη και ας προσθέσουμε πολλές ακόμα.

Σύντομο βιογραφικό σημείωμα

Η Χριστίνα Αντωνιάδου ξεκίνησε και έλαβε τα μουσικά της διπλώματα στην Αθήνα, σπουδάζοντας πιάνο, τρομπέτα και ανώτερα θεωρητικά. Ως υπότροφος του Συλλόγου «Οι Φίλοι της Μουσικής», σπούδασε όργανο στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Αποφοίτησε από την Βασιλική Ακαδημία Μουσικής του Λονδίνου, το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και το Βασιλικό Κονσερβατόριο της Σκοτίας με τους τίτλους BMus, MMus και LRAM. Έχει εμφανιστεί ως σολίστ αλλά και ως συνοδός σε σπουδαία φεστιβάλ και χώρους σε όλη την Ευρώπη και πρόσφατα στην Αφρική. Η Χριστίνα ήταν ιδρύτρια και καλλιτεχνική διευθύντρια του Ανοιξιάτικου Κύκλου Συναυλιών Οργάνου (Spring Organ Series) για 15 συνεχή χρόνια. Αυτός ο μοναδικός στο είδος του στην Ελλάδα Κύκλος έλαβε ευρωπαϊκή διάκριση από την Ένωση Ευρωπαϊκών Φεστιβάλ για την ποιότητα και προσφορά των συναυλιών του.

Είναι οργανίστρια, διευθύντρια μουσικής και συντονίστρια καλλιτεχνικού προγράμματος στην Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου στην Αθήνα. Διδάσκει όργανο στο Διεθνές Καλλιτεχνικό Κέντρο και Ωδείο ATHENAEUM καθώς και στο Ωδείο Kodály. Οι πρόσφατες αναζητήσεις της την οδήγησαν στην ενσωμάτωσή της στο συγκρότημα ιαπωνικών τυμπάνων Atene Daiko-Tα Τύμπανα του Ήλιου, ενώ η ολοκλήρωση σπουδών της στην κινηματογραφοθεραπεία την οδήγησε στην ομάδα «ΕΑΡ» Διαδραστικού Τελετουργικού Playback- Δ. Μάγιου. Η Χριστίνα έχει διοριστεί πρόσφατα συνεργάτης της Βασιλικής Ακαδημίας Μουσικής του Λονδίνου (ΑRAM).

ΔΥΝΑΜΕΙΣ

  1. Χιούμορ
  2. Αγάπη για μάθηση
  3. Ευγνωμοσύνη
  4. Επιμονή
  5. Ηγεσία

Οι πυρηνικές δυνάμεις του χαρακτήρα σας όπως προέκυψαν από το τέστ που συμπληρώσατε συμμετέχοντας στο «Άνθρωποι και Δυνάμεις», είναι οι παραπάνω με σειρά διαβάθμισης. Είναι εκφράσεις αντίστοιχα της αρετής, της υπέρβασης, της σοφίας και γνώσης, του κουράγιου και της δικαιοσύνης. Πιστεύετε ότι το αποτέλεσμα αυτό είστε εσείς;

Πιστεύω ότι το αποτέλεσμα αυτό αντικατοπτρίζει την παρούσα φάση της ζωής μου με ιδιαίτερη έμφαση στην υπέρβαση, το κουράγιο και την δικαιοσύνη. Παράλληλα αντικατοπρίζει και αρκετά σημεία του παρελθόντος μου.

Επισημαίνοντας τις παραπάνω εκφράσεις, θα ήθελα να σας εξομολογηθώ ότι πριν από δύο χρόνια βρέθηκα σε ένα κομβικό επαγγελματικό σημείο της καριέρας μου. Στο σημείο εκείνο αισθανόμουν ότι η μακροχρόνια ενασχόλησή μου στην μουσική εκπαίδευση είχε κάνει τον κύκλο της. Η γραφειοκρατία που έτρεφε το σύστημα αυτό και που με τα χρόνια γιγαντώθηκε, είχε ως αποτέλεσμα να χάσω τον ενθουσιασμό και αυθορμητισμό μου, απαραίτητα στοιχεία ενός εκπαιδευτικού. Θεώρησα ότι δεν ήταν δίκαιο για τους μαθητές και τους γονείς τους να έχουν πλέον έναν άνευρο, άχρωμο και «στυλιζαρισμένο» εκπαιδευτικό, όταν η μουσική πρεσβεύει τη χαρά, τον ρυθμό και την ελευθερία σκέψης. Επίσης δεν ήταν δίκαιο και για μένα με βάση τις γνώσεις και τις δεξιότητες που απέκτησα όλα αυτά τα χρόνια, να βρίσκομαι μέσα σ’ αυτό το σύστημα. Έτσι πήρα την απόφαση να κάνω το λεγόμενο «leap of faith», δηλαδή το άλμα πίστης στο οποίο ρισκάρεις το παρόν σου για ένα αβέβαιο μέλλον, με μόνο οδηγό την πίστη ότι δεν θα γκρεμοτσακιστείς. Άφησα λοιπόν αυτά τα πράγματα πίσω μου χωρίς όμως να έχω εξασφαλίσει τα πράγματα μπροστά μου. Παραιτήθηκα από τον εκπαιδευτικό τομέα και αφέθηκα να δω τι θα μου δείξει ο καινούργιος αυτός ορίζοντας που απλώθηκε εμπρός μου με μόνο οδηγό την πίστη. Ο πρώτος μεταβατικός χρόνος κύλησε με πολλά ταξίδια, μέσα από μια προσπάθεια να μάθω καινούργια πράγματα, να βιώσω διαφορετικές καταστάσεις, κουλτούρες, συνήθειες αλλά και έχοντας ένα νέο επαγγελματικό σχέδιο στο πίσω μέρος του μυαλού μου. Ο δεύτερος χρόνος ήταν πιο κατασταλαγμένος όσον αφορά στο τι θέλω να κάνω. Παράλληλα ανακάλυπτα και καινούργιες δεξιότητές μου που αφοροούσαν την οργάνωση και τον συντονισμό ομάδας. Αρχίζοντας να διανύω τον τρίτο χρόνο μετά την μετάβαση, μπορώ να πω ότι έχω βρει τι πραγματικά με κινητοποιεί και τι πραγματικά θέλω να κάνω τώρα. Όλη μου η ενέργεια πλέον στρέφεται στο καινούργιο αυτόν επαγγελματικό στόχο, ο οποίος παντρεύει την αγάπη μου για την αναζήτηση νέων πραγμάτων μέσω των ταξιδιών, την καριέρα μου ως σολίστ, τις οργανωτικές δεξιότητές μου αλλά και την εθελοντική μου δράση.

Mε ποιές από τις δυνάμεις σας νοιώθετε ότι συντονίζεστε περισσότερο;

Θα έλεγα ότι περισσότερο απ’όλες τις δυνάμεις, το χιούμορ είναι αυτό που μέχρι τώρα συνεχίζει να με κάνει να βλέπω τη ζωή θετικά. Αυτό που συμβαίνει με το χιούμορ στον ξύπνιο μας, συμβαίνει στα όνειρα που βλέπουμε όταν κοιμόμαστε. Δηλαδή τα πράγματα και οι καταστάσεις που ξέρουμε και βιώνουμε ξύπνιοι, παίρνουν μια άλλη μορφή, σουρεαλιστική και συνάμα κωμική θα’λεγες, όταν ονειρευόμαστε. Είναι πολλές φορές που έχω αναρωτηθεί μέσα στον ύπνο μου για πράγματα τρελά που συμβαίνουν. Για παράδειγμα πως γίνεται να ταίζω μια φάλαινα όπως ακριβώς ταίζω τις γάτες μου. Πως σώζομαι από μια πτώση χωρίς ούτε γρατζουνιά. Πως τρώω έντομα και λέω ότι μου αρέσει κιόλας. Αυτό το χιούμορ που διέπει τα όνειρά μας, μας κάνει να βλέπουμε τελικά τα πράγματα της καθημερινότητάς μας και από άλλες οπτικές γωνίες. Το χιούμορ προσδίδει σε όλες τις καταστάσεις ενύπνιες και ξύπνιες μια σουρεαλιστική χροιά. Κυρίως μας βγάζει από στερεότυπα μοτίβα, μας ελευθερώνει και ενίοτε μας ανακουφίζει από δύσκολες καταστάσεις.

Ποιές δυνάμεις σας χρησιμοποιείτε όταν βιώνετε μια κρίση ή όταν βρίσκεστε υπό πίεση;

Σίγουρα της επιμονής που εκφράζει το κουράγιο. Θεωρώντας ότι είναι αναγκαίο να μάθω κάτι από την όποια δύσκολη κατάσταση, το αναζητώ μέχρι να το βρω. Μετά είμαι πεπεισμένη ότι δεν θα μου ξαναπαρουσιαστείτο ίδιο πρόβλημα. Και έτσι γίνεται.

Σε ποιές περιπτώσεις απολαμβάνετε τη διαδρομή κατά την πορεία επίτευξης του στόχου σας;

Κυριολεκτικά ως ταξιδεύτρια που έχει επισκεφτεί μέσα σε δύο χρόνια πάνω από 15 χώρες, πάντα απολαμβάνω τη διαδρομή και την κίνηση καθώς όταν αφήνομαι και δεν ανησυχώ, συνεχώς ανακαλύπτω πράγματα εκεί που δεν το περιμένω. Μεταφορικά, αυτή η συνεχής κίνηση μέχρι να φτάσω στο στόχο μου, είναι που με τροφοδοτεί με ενέργεια και κουράγιο να συνεχίσω.

Ποιές δραστηριότητες σας κάνουν να νιώθετε διαύγεια και ηρεμία;

Το να ψωνίζω κάθε εβδομάδα στο σούπερ μάρκετ. Είναι μια δραστηριότητα όπου πραγματικά φροντίζω πρωτίστως τον ευατό μου. Σχεδόν πάντα τον επιβραβεύω με κάποιο γλυκό, ή αρωματισμένο αφρόλουτρο ή ακόμα και με αφρώδη οίνο. Αλλά ακόμα και με τα ταπεινά χόρτα, συνεχίζω να επιβραβεύω τον ευατό μου που έχει την δυνατότητα να τα γεύεται καθώς από τα ταξίδια μου σε όλο τον κόσμο έχω μάθει ότι τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο. Ούτε καν τα ταπεινά χόρτα.

Τι μήνυμα θα θέλατε να μεταφέρετε στη Lifefocus σχετικά με την επίτευξη του προσωπικού σας στόχου και για το τι έχει νόημα στη ζωή κατά τη δική σας άποψη;

Το τι πραγματικά θέλουμε στην ζωή μας δεν είναι μια συνεχής αναζήτηση πραγμάτων που θα μας κάνουν ευτυχισμένους παρά μια ηρεμία που επιτυγχάνεται όταν επικεντρωνόμαστε στην κάθε ξεχωριστή στιγμή της ζωής μας και την απολαμβάνουμε όσο απλή και αν είναι. Όλες αυτές οι χιλιάδες ξεχωριστές στιγμές είναι αυτές που έχουν νόημα στη ζωή μας. Στιγμές σαν το θερμό «spasiba» που πήρα από έναν ηλικιωμένο στον οποίο παραχώρησα τη θέση μου στο μετρό στην Αγ. Πετρούπολη, την αυθόρμητη αγκαλιά ενός παιδιού της φυλής Masai, το άρωμα του καφέ με κάρδαμο σε μια τέντα νομάδων της ερήμου, το ορφανό ελεφαντάκι που πίνει γάλα από τεράστιο μπιμπερό σε καταφύγιο ορφανών ελεφάντων, το αίσθημα της βαθιάς γαλήνης περπατώντας κάτω από τις εκατοντάδες πύλες ευχών στο ναό του Fushimi Inari, τον ήχο της βροχής στην τσίγκινη σκεπή μιας εκκλησίας, τον λαχειοπώλη που μου είπε «καλή τύχη» κλείνοντάς μου το μάτι. Υπάρχουν αμέτρητες τέτοιες στιγμές που έχουμε ζήσει. Ας τις ξαναθυμηθούμε μια μια με ευγνωμοσύνη και ας προσθέσουμε πολλές ακόμα.

Επικοινωνία


info@lifefocus.gr
+30 210 722 3540
LifeFocus
Χάρητος 31, 10675, Κολωνάκι